พระพุทธเจ้าทรงประทับจำพรรษาที่วัดโฆษิตารามซึ่งเป็นวัดสำคัญในกรุงโกสัมพี นครหลวงของแคว้นวังสะ พระบรมศาสดาทรงแสดงธรรมโปรดประชากรให้ตั้งอยู่ในมรรคผลเป็นพุทธมามกะ ปฏิญาณตนตั้งอยู่ในพระรัตนตรัยเป็นจำนวนมาก แต่ในกาลนั้น ภิกษุสงฆ์ในเมืองโกสัมพีเกิดแตกแยกกันแม้พระพุทธเจ้าประทานโอวาทแล้วก็ยังดื้อดึงตกลงกันไม่ได้ จนถึงกับแบ่งแยกกันทำอุโบสถ ฝ่ายหนึ่งทำอุโบสถทำสังฆกรรมภายในสีมาแต่อีกฝ่ายหนึ่งออกไปทำอุโบสถทำสังฆกรรมภายนอกสีมา ภิกษุสงฆ์ได้เกิดการแตกแยกกันขั้นนี้เรียกว่า “สังฆเภท”
- พุทธกิจประจําวันของพระพุทธเจ้า
- รัฐที่มีอำนาจมากทั้ง ๔
- พระเจ้าอุเทน
- โฆสกเศรษฐี
- พระนางสามาวดี
- นางมาคันทิยา
- สารณียธรรม ๖
- ทีฆาวุกุมาร
- ต้นเหตุแห่งสังฆเภท
พรรษาแรก, พรรษาที่ ๒-๓-๔, พรรษาที่ ๕, พรรษาที่ ๖, พรรษาที่ ๗, พรรษาที่ ๘, พรรษาที่ ๙, พรรษาที่ ๑๐, พรรษาที่ ๑๑-๔๕
0 ความคิดเห็น
ขอขอบคุณในคำแนะนำและความคิดเห็นของท่าน